تشب الأرض

وتغطس الميه

تطلع حبيبتى بعودها الأبنوسى

وتزف دمع الغلابه

الفلاحين فى البيوت

الأرض مسكه سوده

لا فيها ميه . ولا عوده . ولا دوده

الفلاحين ينفضوا الجلاليب

ويدوروا ع الحزين

كل العيون مزروعه على أرضها

فاحه دارعها لبعضها

مديه إيديه القف حبيبتى

ببس الحنان فى البنان

صوتها جرى ..

كما صوت الربابه

فى كياك وهاتور وبابه

الفلاحين فى البيوت

بيغنوا غنوه موسميه حزينه

نشرب لحد الغرق

نعطش لحد الموت